2021eko Oscarren dokumental onenaren sarirako izendatua izan da eta jada postua eskuratzeko faboritoa bihurtu da.
Sinopsia: Fox Rich borrokalaria, ekintzailea eta sei haurren
ama da, eta azken bi hamarkadetan bere senarra kartzeletik askatzeko kanpaina
egin du.
Kritika: Asko gustatu zait filma, jendeak esaten duen bezain
ona da eta testuinguru honetan oso garrantzitsua da publikoak benetazko
istorioak eta borrokak jakitea.
Ikuspuntu tekniko batetik nahiko harrigarria da dokumental
bat izateko.
Kamera-mugimenduek (esanahiz eta emozioz beteak bezain
sotilak), plano bakoitzaren posizioak eta edizio bikainak, protagonista
indartsu eta irmoak bizi duen egoerarekin bat datozen metafora bisualak
sortzeko balio dute.
Denbora, lanaren izenburuak ondo adierazten duen bezala, oso
presente dago isilune luzeetan, etxeko bideoetan eta espazioa kokatzen duten
planoetan (horien osaera ere paregabea baita). Horrek batzuetan denbora
motelegi igarotzen dela sentiarazten du, baina nire ustez hori dela bere
helburua.
AEBko sistema penalaren aurkako salaketa argia da
erretratatutako istorioa. Sistema horrek daukan arrazakeria eta klasismoari
salaketa, eta, bereziki, nola eragiten dion familia bati batuta egon arren
osorik ez egoteak. Kaltetuek beren egoera argitara ateratzeko eta konpontzeko
borroka egiteko egiten duten ahalegina mirespenez eta errespetuz betetzen da.
Horregatik guztiagatik, beste dokumentalak ikusi ez ditudan
arren, 2021eko Oscarretan saria irabazteko aukera asko dituen obra da.

No hay comentarios:
Publicar un comentario